De Chinees en de paaldanseres
een verstilde sluimerende hunkering
 
Een eindeloze verstilde minuut.
De paaldanseres draait rond, de chinees kijkt. Hij verlangt, is het melancholie of begeerte?
Het enige wat er klinkt is het schuren van huid op paal en heel in de verte een eenzame echo van de minimalistische soundscape. De sfeer als in de verhalen van Murakami, een wereld zwanger van gevoelens van verlorenheid, gemis en smart. We worden opgezogen in een oneindig vacuüm waarin paaldansen een hypnotiserend ritueel is en alle angsten en vragen over zingeving doet oplossen.